Ana səhifə / Hədis / Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm) əxlaqı / 371-ci fəsil. Peyğəmbərlərin adları

371-ci fəsil. Peyğəmbərlərin adları

371-ci fəsil. Peyğəmbərlərin adları

(836) – Əbu Hureyra (radiyallahu anhu) rəvayət edir ki, Peyğəm­bər (sallallahu aleyhi və səlləm) dedi: “Özü­­nüzə mənim adımı qoyun, amma kunyamı1 qoymayın. Çünki Əbul-Qa­sım mənəm”.

                                                                                       [ Səhihdir ]

(837) – Ənəs ibn Malik (radiyallahu anhu) rəvayət edir ki, Peyğəm­bər (sallallahu aleyhi və səlləm) bazarda idi. Birdən bir kişi: “Ey Əbul-Qasim!”– deyə səsləndi. Peyğəm­bər (sallallahu aleyhi və səlləm) ona tərəf döndü. Kişi dedi: “Ey Allahın elçisi! Mən (səni deyil), bu adamı çağırdım. Peyğəm­bər (sallallahu aleyhi və səlləm) dedi: “Özünüzə mənim adımı qoyun, amma kunyamı qoymayın”.

                                                                                       [ Səhihdir ]

(838) – Yusuf ibn Abdullah ibn Səlam (radiyallahu anhu) rəvayət edir ki, Pey­ğəm­bər (sallallahu aleyhi və səlləm) mənə Yusuf adını verdi, məni qucağında otuzdurdu və mə­nim başımı sığalladı”.

                                                                                       [ Səhihdir ]

(839) – Cabir ibn Abdullah (radiyallahu anhu) rəvayət edir ki, bizlərdən – ən­sar­dan bir kişinin oğlu oldu. O, oğluna Muhəmməd adı vermək istədi. (Hədisin ravilərindən olan Şöbə deyir ki, “Mənsurun rəvayət etdiyi hədisdə deyilir ki, Ənsar dedi: “Mən uşağı boynumda Peyğəm­bə­rin (sallallahu aleyhi və səlləm) yanına gətirdim”. Suleymanın rəvayət etdiyi hədisdə isə de­yi­lir ki, “Onun oğlu oldu və ona Muhəmməd adını vermək istədi”.) Pey­ğəm­bər (sallallahu aleyhi və səlləm) dedi: “Özünüzə mənim adımı qoyun, amma kun­ya­mı qoy­mayın. Belə ki, mən (Əbul-Qasim) sizin aranız­da (qə­ni­mətlə­ri ədalətlə) bölmək üçün ədalətlə bölən təyin edildim”.

Husaynın rəvayətində isə belə deyilir: “Belə ki, mən (Əbul-Qa­sim) sizin aranız­da (qə­ni­mətlə­ri ədalətlə) bölmək üçün ədalətlə bö­lən göndərildim”.

                                                                                       [ Səhihdir ]

(840) – Əbu Musa (radiyallahu anhu) rəvayət edir ki, mənim oğlum oldu. Mən onu Peyğəm­bərin (sallallahu aleyhi və səlləm) yanına gətirdim. Peyğəm­bər (sallallahu aleyhi və səlləm) ona İbrahim adı­nı ver­di. Sonra bir xurmanı əzib onun ağzına qoydu, onun üçün (Allah­dan) bərəkət dilədi və onu mənə qaytardı”.

Bu, Əbu Musanın böyük oğlu idi.

                                                                                       [ Səhihdir ]



1 Kunya – ismin əvvəlinə “əbu (ata)”, yaxud “ummu (ana)”, yaxud “ibn (oğul)”, yaxud da “bint (qız)” söz­lə­rindən birini qoşmaqla əmələ gələn lə­qəb və ya ayamadır.

 


Baxılıb: 10320

Əbu Səid əl-Xudri (Allah ondan razı olsun) rəvayət edir ki, Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) demişdir: "Kim cümə günü əl-Kəhf surəsini oxuyarsa, bu, gələn cüməyədək onun üçün nur saçar."

(Müstədrək əl-Hakim; Səhih əl-Cami)