Ana səhifə / Hədis / Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm) əxlaqı / 5-ci fəsil. Valideynlərlə mülayim danışmaq

5-ci fəsil. Valideynlərlə mülayim danışmaq

5-ci fəsil. Valideynlərlə mülayim danışmaq

(8) – Teysələ ibn Məyyas rəvayət edir ki, “Mən Nəcdatlarla1 həm­rəy idim. Bir gün böyük günahlardan hesab etdiyim bir günahı iş­lət­dim, sonra da bunu ibn Ömərə (radiyallahu anhumə) dedim. İbn Ömər: “Nə­dir on­lar?”– deyə soruşdu. Mən dedim: “Filan, filan (işləri gör­mü­şəm)”. O dedi: “Bunlar ki, böyük günahlardan deyil. Böyük gü­nah­lar doq­quz­dur; Allaha şərik qoşmaq, adam öldürmək, döyüş mey­da­nın­dan qaçmaq, is­mət­li qa­dına böh­tan atmaq, sələm yemək, ye­ti­min malını yemək, məs­ciddə günah işlətmək, (dini) məsxərəyə qoy­maq və va­li­deynlərin üzünə ağ olub on­ları ağlatmaq”. (Sonra) ibn Ömər mənə dedi: “Cəhənnəm odun­dan çəkinib Cənnətə gir­mək istəyirsənmi?” Mən: “Bəli, vallahi ki, (istəyirəm)”– deyə ca­vab verdim. O soruşdu: “Va­li­dey­nin sağdırmı?” Dedim ki: “Yalnız anam yanımdadır.” O dedi: “Allaha and olsun ki, əgər onunla mülayim da­nışsan və ona ye­mək-içmək versən, böyük gü­nahlar­dan çə­kin­sən, müt­ləq Cən­nə­tə girəcəksən”.

                                                                                       [ Səhihdir ]

“Onların hər ikisinə rəhm edərək təvazökarlıq qanadının al­tı­na al”2 – ayəsini izah edib demişdir: “Onların istədiyinə mane olma!”

                                                                            [ İsnadı səhihdir ]



1 Nəcdat – hərurilərdən olan Nəcdə ibn Amir əl-Xaricinin havadar­ları.

2 əl-İsra, 24.

 


Baxılıb: 16110


Sıxıntı və kədəri aradan qaldıran 5 zikr

((لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ العَظِيمُ الحَلِيمُ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ رَبُّ العَرْشِ العَظِيمِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَرَبُّ الأَرْضِ وَرَبُّ العَرْشِ الكَرِيمِ))

“ Lə İlahə illəllahul-Azimul-Həlim. Lə İlahə illəllahu Rabbul-Arşil-azım. Lə İlahə illəllahu Rabbus-səməvati va Rabbul-ardı va Rabul-arşil-kərim.”

“Əzəmətli və Həlim Allahdan başqa haqq məbud yoxdur! Əzəmətli Ərşin Rəbbi Allahdan başqa haqq məbud yoxdur! Göylərin Rəbbi, yerin Rəbbi və kəramətli Ərşin Rəbbi Allahdan başqa haqq məbud yoxdur!”

(( اللهُ، اللهُ رَبِّي لَا أُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا ))

“ Allahu Allahu Rabbi, lə uşriku bihi şeyə”

“Rəbbim Allahdır, Allah! Mən heç bir şeyi Ona şərik qoşmuram!”

(( اللَّهُمَّ رَحْمَتَكَ أَرْجُو، فَلَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ وَأَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ ))

“Allahummə rahmətəkə ərcu, fələ təkilni ilə nəfsi tarfətə ayn va əslih li şəni kulləh, lə İləhə illə ənt.”

“Mərhəmətinlə kömək diləyirəm. Məni bir göz qırpımı belə öz nəfsimlə başlı-başına buraxma! Mənim bütün işlərimi yoluna qoy! Səndən başqa ibadətə layiq məbud yoxdur!”

(( لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنْ الظَّالِمِينَ ))

“ Lə İlahə illə əntə subhanəkə inni kuntu minəz-zalimin”

“Səndən başqa haqq məbud yoxdur. Sən pak və müqəddəssən! Həqiqətən, mən zalımlardan olmuşam!”

(( اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ وَابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فيَّ قَضَاؤُكَ ، أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ؛ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ في كِتَابِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ في عِلْمِ الغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ القُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي، وَنُورَ صَدْرِي، وَجَلَاءَ حُزْنِي، وَذَهَابَ هَمِّي ))

“Allahummə inni abduk, vəbnu abdik, vabnu əmətik, nəsiyətiy biyədik, madin fiyyə hukmuk, adlun fiyyə qadauk, əsəlukə bikulli-smin huvə ləkə, səmməytə bihi nəfsək, əv alləmtəhu əhədən min xalqik, əv ənzəltəhu fi kitabik, əv istəsərtə bihi fi ilmil-ğaybi indək, ən təcaləl-Quranə rabiə qalbiy, va nura sadriy, va cəlaə huzniy, va zəhabə həmmiy”

“Allahım! Mən Sənin qulunam, qulunun oğluyam, kənizinin oğluyam! Məni idarə etmək Sənin Əlindədir. Barəmdə verdiyin hökm yerinə yetəndir. Mənə yazdığın tale ədalətlidir. Sənə, Özünə verdiyin və ya Kitabında nazil etdiyin, yaxud yaratdıqlarından kiməsə öyrətdiyin, yaxud da Öz yanında olan qeyb elmində saxladığın Özünə aid olan hər bir adla yalvarıram ki, Quranı qəlbimin baharı və köksümün nuru et, üzüntümün aradan qalxması və kədərimin getməsi üçün səbəb et!”